Terugblik Sea life 16-05-09 door Jeske Meinema 11 jaar

Het ritje naar Sea Life was al heel leuk. We waren vrij vroeg op Scheveningen, zowat als enige. Sea Life was nog dicht dus gingen we eerst wat drinken. Toen iedereen er was gingen we naar Sea Life. We kregen een stukje rondleiding in het Amazone gebied. Daar werd vertelt over de piranha's, pacu's, roodstaartmeervallen en nog andere vissen. Er werd ook vertelt hoe mensen daar leven, hoe de dieren aan hun eten komen, en wat ze eten. Na de korte rondleiding mocht je zelf rond lopen.

Even terug naar het begin, om te zien wat daar was. Je kwam langs bijzondere krabben, vissen en zeesterren. Van het begin naar strandgevoel, waar je garnalen, gewone zeesterren had en nog veel meer! Grote zeeslakken tot kleine visjes! Dan kwam je in het gebied waar een school vissen rond zwom, daar waren roggen aan het zwemmen. Je kon over het bruggetje ze beter bekijken. Het was mooi om te zien hoe de school vissen bij elkaar bleef! Je kon in dat gebied ook haaieneieren bekijken, er was al een klein baby haaitje. Het was een kleine hondshaai. Je kon er zeesterren bekijken, en andere eieren of kleine diertjes.

Als je dan door loopt kom je in het Amazone gebied, waar de piranha's waren. Ook in de rondleiding werd verteld dat er maar 3 soorten piranha's gevaarlijk zijn voor de mens. We gingen kijken bij het voeren van de pacu's. Er werd verteld dat deze piranha soort geen tanden had. Maar pacu's hebben hele sterke kaken waar ze walnoten mee kapot krijgen. Deze soort piranha's waren geen vleeseters, deze vissen eten alleen fruit. Soms krijgen ze wel eens een walnoot tussen door. Er werd vertelt hoe ze aan het fruit kwamen, want ze sprongen niet naar de bomen toe. In het natte seizoen, stijgt het water.

De pacu's zwemmen mee naar boven, de bomen staan dan onder water. Zo kunnen ze makkelijk de vruchten pakken. De man waarschuwde ons, omdat pacu's een sterke staartslag hebben, kan er weleens water over de rand schieten. Daarom zei hij dat het niet handig was om met je camera er boven te hangen. De pacu's zaten samen in het aquarium met de roodstaartmeerval. Deze vissen eten kleinere vissen op. Je herkent de roodstaartmeerval aan de rode staart. Deze vissen vond ik erg mooi, want op hun rug hadden ze een soort van jaguarprintje.

Toen we doorliepen, kwamen we in een soort onderzeeër terecht. Je kon er door raampjes kijken, en zag de kleurrijkste vissen. Als je even omliep, zag je de vissen iets beter. Je had er juffertjes, vossekoppen, zee-egels, soldaatvissen, panterbaarzen en trekkersvissen.

Ik heb er foto's van gemaakt, maar soms viel dat nog niet mee. Als je doorloopt kom je in een Nemo kamer. Daar had je een andere trekkersvissen. Je had er koraalduivels, egelvissen, doktersvissen, anemoonvissen en koraal-klimmers. Om van die trekkersvis een foto’s te maken was niet echt makkelijk. De trekkersvis zwom steeds snel weg, net of ze niet op de foto wilde uiteindelijk is het toch nog gelukt.

De foto's van de koraalduivels zijn ook gelukt, ze zijn heel mooi om te zien maar helaas ook gevaarlijk. Daarna kwam een mooie onderwatertunnel, zeeschildpadden en haaien zwemmen over je hoofd. Schildpadden laten het ook niet gauw toe om op de foto te gaan, haaien trouwens ook niet. Door de onderwatertunnel heen, kon je nog van buitenaf kijken. Dat was heel leuk, want je zag die boog van de tunnel. Toen zijn we doorgelopen naar de kwallen. Het schijnt dat kwallen geen hersens hebben. Toen we een stukje doorliepen zagen we hele kleine kwalletjes. En het voer van zeepaardjes.

Terug gelopen en we waren bij de zeepaardjes. Sierlijk zwommen ze rond, in allerlei kleuren. Geel, wit, bruin, oranje en nog meer! Er waren ook kleine zeepaardjes. Aangezien wij thuis ook zeepaardjes hebben, en al vaak jongen hebben gehad. Alleen er is nooit een overlevende geweest. Toen hadden we het gevraagd aan een meisje dat daar werkte, ze zei dat Sea Life zelf er ook moeite mee had.

Omdat de kleine kreeftjes zoals plankton naar het licht gaat, wat boven het aquarium is. Gaan de zeepaardjes ook naar de oppervlakte, ze happen voor een beestje en krijgen per ongeluk lucht binnen. Dit is heel schadelijk voor het zeepaardje, ze mogen absoluut geen lucht binnen krijgen. Sea Life heeft daarom een onderwater lamp in het midden van het aquarium gezet. Het gaat veel beter nu, er is natuurlijk nog altijd eentje die per ongeluk lucht hapt. Maar veel minder.

We gingen nog even terug naar de zeeschildpadden voor de presentatie daar. Van een schildpaddenfarm komen ze vandaan, ze zijn 5 jaar en eigenlijk dus nog baby'tjes. Maar ze waren al heel groot. Ze moeten ook snel groeien, want anders zijn ze nog te kwetsbaar voor roofdieren. Als de schildpadden 10 jaar oud zijn, gaan ze terug naar de schildpaddenfarm. Daar kijken ze of ze weer in het wild terug worden gezet.

Als schildpadden 20 jaar oud zijn, zijn ze volwassen, dan kan je ook zien wat het geslacht is. We liepen nog even bij de zeepaardjes langs, nog een paar foto’s gemaakt. Maar helaas zijn de foto's erg wazig geworden, omdat de flits uit moest. We liepen door het winkeltje, naar het restaurant. Zeiden iedereen gedag, en gingen weer naar huis.

Dit was zeker een hele leuke zaterdag! Meestal ben ik op de galerie, maar dit keer even niet.